حیدری

شرم از خداوند متعال و راضي به قضاي الهي :

از رسول خدا (صل الله عليه و اله ) روايت شده كه فرمود :

« چون روز قيامت شود ، خداي تعالي گروهي از امتم را بال و پر آفريند تا از گورهاي خود به بهشت پرند ، و در آنجا هرگونه بخواهند تمتّع و تنعّم نمايند ، ملائكه به آنان گويند : آيا جايگاه حساب را ديديد ؟ گويند از حساب چيزي نديديم ، گويند : ايا از صراط گذشتيد ؟ گويند : ما صراطي نديديم ، گويند دوزخ را ديديد ؟ گويند : ما چيزي نديديم . فرشتگان گويند : از امّت كه ايد ؟ گويند : از امّت محمد (صل الله عليه و اله )  ، گويند : شما را به خدا بگوئيد اعمالتان در دنيا چه بود ؟ گويند : دو خصلت در ما بود ، و خداوند به فضل و رحمت خود ما را به اين مرتبه رسانيد ، گويند : آن دو خصلت چيست ؟ گويند : يكي آنكه در خلوت از خداي تعالي شرم داشتيم كه معصيت كنيم ، و ديگر آنكه به اندكي كه ما را داده بود راضي و خرسند بوديم ، فرشتگان گويند : حق است شما را اين مرتبه »